Snelle baan, wat lange column

In Zwolle, waar ik nog steeds woon, hebben we een openlucht zwembad. Daar zijn er steeds minder van in Nederland. Het is dan ook best wel speciaal en kent een spannende geschiedenis. Het bad heeft bijna moeten wijken voor twee kantorenflats, maar na bezetting en het omturnen naar een grote vrijwilligers organisatie staat het er nog steeds. Het is inmiddels zelfs een monument !!!

Ik zwem er elke zomer mijn baantjes met steeds meer ambitie. Elke dag zo’n 20-30 baantjes (1-1.5 km) dat moet leiden tot 150 km in September. Ik zwem ook steeds in hetzelfde ritme, 1x borstcrawl, 1x schoolslag, weer borstcrawl en dan samengestelde rugslag, en dan weer opnieuw. Nat als de seizoenen in het jaar, of het ritme van de kerkdienst.  Iets meer afwisseling zou wel mogen. Maar daar gaat het nu niet om. Het gaat om iets heel anders.

In het bad waar de baantjes trekkers hun ding doen liggen lijnen. De banen tussen de lijnen zijn genummerd 2 t/m6. Aan de ene zijkant is er dan een hele smalle baan over. Aan de andere zijkant een brede, namelijk baan 1 en een smal stukje maakt samen breed.

Sinds kort zijn de banen 3 en 4 ‘snelle banen’.  En daar gaat het me nu even om.

Wanneer ik aan kom kijk ik altijd even welke baan het minste zwemmers telt en daar voeg ik me dan bij. Meestal niet in een ‘snelle baan’ want zo snel zwem ik  niet. Vaak zwemmen daar mensen van de zwemclub en die zwemmen veel sneller dan ik. Toen alle banen behoorlijk bezet waren heb ik me toch eens in zo’n snelle baan gewaagd. Als blikken van medezwemmers konden doden was ik die avond verdronken.  Ik zag het al voor me, een kort berichtje in de Stentor :

‘Man op leeftijd dood aangetroffen in snelle baan’.

Overzwommen door leden van de zwemclub Zwolle

Gisteravond koos ik voor de brede baan. Daar zwom niemand toen ik begon. Heel netjes langs de lijn trok ik mijn baantjes. Nu doe ik over dertig baantjes drie kwartier dus er kwamen inderdaad wel wat zwemmers bij. Vooral dames die al keuvelend, liefst 3 breed, hun sportieve prestatie komen leveren. Al gauw kreeg ik het verzoek (via de badjuffrouw) of ik niet in een ‘snelle baan’ kon gaan zwemmen. De dames hadden last van het onrustige water veroorzaakt door mijn baantjes borstcrawl. Tsja, daar ging ik weer.  Voor de snelle baan niet snel genoeg, voor de langzame baan te onrustig in het water.

Is er een oplossing voor mijn probleem? Al zwemmend dacht ik dat we misschien een andere baanindeling kunnen maken.

Brede baan : keuvelende huisvrouwen, liefst niet meer dan 4 naast elkaar, beetje afhankelijk van de bouw

Baan 1 : superlangzame zwemmers van boven de 70

Baan 2 : langzame doorzwemmers, vroegbejaarden met dikke buik, tempo max 2 km per uur (hier pas ik dan)

Baan 3 : gewone doorzwemmers,  liefst tussen de 20 en de 50,  of heel flexibel aanpasbaar

Baan 4 : talentvolle tempozwemmers die zich nog niet thuis voelen in de echte snelle baan

Baan 5 ; echte snelle baan, alleen voor tempozwemmers, echt niet alleen voor leden van de zwemclub!!

Baan 6 : vrij houden svp voor iedereen die OVER het water kan lopen

Laatste smalle baan :  voor iedereen met minimale tailleomvang. Fotomodellen en andere mensen met een eetstoornis.

Toen dacht ik verder dat we ook wel de baden een eigen bevolking konden geven :

  • een bad voor menen met een verstandelijke beperking
  • een bad voor pubers en jongeren die willen zwemmen met oortjes in
  • een bad voor alle huisdieren, met een hoekje waar je de as van je overleden dier kunt uitstrooien
  • een bad voor iedereen die ‘gewoon’ is. Dat bad zal leeg blijven vrees ik

Ik kan nog wel verder gaan maar ik denk dat ik mijn punt duidelijk heb gemaakt.

Wat heeft dit nu met de kerk te maken ?  Een zwembad is net een kerk. Voor iedere doelgroep een dienst.

Soms is dat goed, soms kun je je afvragen of een viering, een feest dus, niet voor iedereen leuk zou kunnen zijn. Zodat je weer allemaal samen het geloof kunt vieren. Een feest met ingrediënten voor iedereen. En vergis je niet. Ouderen vinden wat kinderen leuk vinden ook vaak leuk. En maak je geen illusies…..  theologisch prachtige preken geven zelden het geloof waar je mee over het water kan lopen. Kun je nog niet naar baan zes in het zwembad.

Ik wens een ieder deze zomer veel zwemplezier.

 

Dirk Jan Steenbergen,

jeugd/opbouwwerker Doopsgezinde gemeente

 

 

Delen op Social MediaShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Comments
  1. Annet Kuijpers

    Dirk Jan, wat een herkenbaar, en prachtig stukje,geweldig!
    Vrolijke groet
    en alle goeds
    van Annet
    hoi

ADD YOUR COMMENT