‘Geloof zit niet in het gebouw’

We zijn in de Gasthuiskerk ons gebouw aan het renoveren. De kerkzaal moest nodig opgeknapt worden. De verf, de banken de vloer, het was allemaal verouderd. Het heeft best grote gevolgen voor de periode. De grote kerkzaal kunnen we al enkele maanden niet gebruiken. De helft van de zondagen gaan we met z’n allen naar de Martinikerk en de andere helft van de zondagen komen we in twee groepen bij elkaar in de bijzaal.

Is het allemaal nodig? Je kunt toch best samenkomen in een gebouw met banken waar de verf af is en waar de muren vergeeld zijn? Het geloof zit toch niet in het gebouw! Dat laatste is waar. Maar juist in deze periode merk ik wel hoe bepalend een gebouw voor een gemeente is. Het doet veel meer met je dan je denkt. Het is belangrijk dat je je er thuis voelt. Gemeenteleden die al jaren in de kerk kwamen, zagen niet dat het gebouw achteruit ging. Je bent er thuis en je voelt je thuis. Mensen van buiten en jongeren zien het wel. En voelen zich er minder gauw thuis. Je wekt ook als gemeente de indruk dat je het niet belangrijk vindt. Maar als ik bij een gemiddeld gemeentelid thuis kom, zie ik dat zij wel een mooi behangetje op de muur hebben en fijne stoelen om in te zitten. Je wilt je immers thuis voelen.

Het gevoel van thuis heeft alles met het geloof te maken. Het is belangrijk dat je in een ruimte bent waar het goed is om te vertoeven. Waar je wordt uitgenodigd om te blijven, mee te doen en elkaar te ontmoeten. Daarin verschillen mensen natuurlijk ook: de een wordt vindt een oude kerk uitnodigend om het geloof te belijden, een ander wordt meer aangesproken in een moderne, eigentijdse ruimte. Logisch. Maar de ruimte doet ertoe. Dat heeft alles met geloofsbeleving te maken.

In september gaat de kerk weer officieel open. We hopen dat veel mensen de nieuwe kerkzaal zullen waarderen en er graag een tijdje blijven hangen.

Ds. Jaap van der Windt