Koningsdag (Column)

Bent u er al aan gewend? Koningsdag? Mijn leven lang was er een koninginnedag op 30 april, maar nu moeten we praten over koningsdag en die is al op 27 april. Wat wel snel went zijn nieuwe begrippen als koningsspelen. Een sportdag voor de jeugd, vlak voor koningsdag.

En het is ook goed dat met de komst van een nieuwe koning, oude programma’s voor koninginnedag weer eens even tegen het licht worden gehouden. Niet alles hoeft weg, maar misschien weer eens in een nieuw jasje? Of een keer wat nieuws proberen. Zoals de steden, Zwolle bijvoorbeeld, die het toneel vormen van de officiële koningsdag ook heel goed moeten nadenken hoe ze modern koningsdag kunnen vieren, maar wel zo dat het herkenbaar blijft. Dat het nog steeds gaat om de koning maar op een nieuwe wijze. En ook heel belangrijk: communiceren dat het einde van het koekhappen niet betekent dat het nu geen feest meer is. Misschien gaan we wel paintballen of muziek maken met z’n allen. Het feest voor de koning blijft.

Iets dergelijk is ook aan de hand in de kerk. We willen het frisser, moderner, makkelijker toegankelijk. Maar de inhoud, de Koning, moet blijven. Misschien in huisgemeenten die samenkomen en verbonden zijn aan een aantal andere huisgemeenten. Met dominees die niet meer aan een plaats gebonden zijn maar er vrolijk op los trekken. Het moeilijkste van dit alles is de communicatie denk ik. Plannen en idealen zijn er genoeg. En dat is al een Godswonder. Dat er ook in deze tijd bevlogen mensen zijn die zich niet laten neerhalen door afkalvende kerkgang, moedeloze verhalen en tegenvallende cijfers, maar die vol moed en vol van de Geest blijven bedenken hoe het ook anders mag en kan. Maar hoe krijg je je gemeente mee?

Om in het voorbeeld van de koningsdag te blijven: hoe krijg je mensen die gewend waren aan koekhappen zover dat ze voelen en meemaken dat het op koningsdag niet gaat om koekhappen maar om de koning. En dat je dat ook kunt doen binnen andere en nieuw structuren. Hoe gaan we met Gods volk op weg naar koning Jezus ? Durven we ook wat achter te laten in het vertrouwen dat we er wat nieuws voor terugkrijgen? Ik denk dat dat de moeilijkste vraag is. Want het vertrouwde loslaten is heel erg moeilijk en ook eng. Daar heb je behoorlijk wat geloof voor nodig.

Daarom is het heel erg mooi dat we als Christenen in Bolsward elkaar hebben om de reis mee te maken. Dat kerkgrenzen vervagen. Dat we in elkaar herkennen dat we op weg zijn naar die ene koning Jezus. En Koningsdag zullen vieren. Lang zal Hij leven in de gloria.

ds. M.N. Ariesen- Holwerda, PKN Martinikerk